“Kemi tre muaj që rrimë në dyert e spitalit, që jamë këtej rrugëve… kemi tre muaj që vetëm qajmë. Qajnë prindërit e qajmë ne pleqtë, por ne nuk kemi mundësi ta ndihmojmë. Unë jam gati të jap pjesë të trupit tim që vetëm djali të shpëtojë.”
Këto janë fjalët e një gjysheje, e cila në moshë të thyer është bërë dëshmitare e një dhimbje të paprovuar. Nipi i saj i vogël Kei, po lufton për jetën për shkak të hidrocefalisë. I shtruar në reanimacion e në intubim, vogëlushi është djali i parë dhe i vetëm i Mikelit e Ildës, të cilët për 5 vite e pritën një fëmijë.
Gjyshja e Keit shpesh herë ulet në këtë stol, atje ku derdh lot dëshpërimi. Ajo thotë se i dhimbset nipi vogël, se i dhimbset i biri dhe nusja që ka humbur dy shtatzani më parë.
“Më dhimbset se po vuan që 3 muaj me tuba. Më dhimbset edhe djali me nusen, sepse u bë hera e tretë që s’po dalin me duart plot nga materniteti. I shof fotot, sepse nuk më lënë të futem brenda. Çfarë të shohësh… veç tuba, ai lufton me shpirt, zemra nënës, ylli nënës (qan). E kemi pritur aq shumë, saqë ndihem shumë keq. Rrimë pa bukë gjithë ditën e natën, qajmë me tim shoq… por ne nuk kemi çfarë bëjmë.”-thotë mes lotëve e moshuara.