Shtator 2023. Pranë Fondacionit Firdeus vjen një thirrje për ndihmë nga dy prindër që kishin prekur fundin… djali i tyre 10 vjeçar ndodhej në koma. Minutat e orët kishin rëndësi, sepse jeta e vogëlushit mund të ndalej nga momenti në moment.



Puna nisi menjëherë për t’i ardhur në ndihmë Elvit 10 vjeçar. Mes lotëve e drithërimave që përshkronin çdo qelizë të trupit të tyre, nëna e babai i vogëlushit u bënë thirrje për ndihmë kujto shqiptari që shikonte apo dëgjonte lutjet e tyre.
Në krye të 24 orëve, për Elvin u mblodhën mbi 100 mijë euro donacione dhe gjithçka u bë gati që 10 vjeçari të nisej për kurim në Italinë fqinje.
Sot kanë kaluar afro 2 vite dhe babai i Elvit kujton mes lotëve momentet kur pa të birin në ambulancë. Ai nuk do të shkonte dot në Itali për të qëndruar pranë të birit. I duhej të punonte. I duhej të mbante familjen në këmbë.
“Në atë ambulancë ishte djali im Elvi, në gjendje kome i intubuar. Kur kam ardhur, më thanë që djali do të nisej për Itali. Në momentin që ai ngjitet në avion, i them do t’ja dalësh babi… ai nuk reagonte, nuk më fliste. Atje (në Itali) iku vetëm bashkëshortja ime…




Kisha dhe vajzën atje kur e përcollëm. Qante edhe vajza. I thoja mos u mërzit o babi, se vëllai do t’ja dalë.”-kujton momentet Iliri, babai i Elvit.
Iliri kthehet më pas në kohë dhe kujton momentin kur mësoi mbi sëmundjen e të birit. Ai ndodhej në Greqi për të punuar, për të nxjerrë bukën e gojës për fëmijët. E shoqja e mori në telefon, por nuk i tregoi se djali kishte përfunduar në koma.
“Nusja më merr në telefon dhe më thotë, Elvi nuk është mirë. Dëgjoja zhurmën e ambulancës. U nisa në Tiranë, e shikoj djalin të intubuar. E kapa në krahë, nuk reagonte. Njëherë më tha babi e më pas, për dy muaj e gjysëm nuk foli më…


Ka qenë shumë shumë e rëndë për mua e bashkëshorten. Nuk reagonte, nuk lëvizte më djali. Pse ishte ashtu, ai dëgjonte, por nuk reagonte. Doktori më thoshte edhe dy tre orë jetë ka, shikoni ta nxirrni jashtë. Unë vetë nuk kisha mundësi. Punoj vetë, nusja papunë… unë i kërkova ndihmë të gjithë shqiptarëve. I kërkova ndihmë Elvis Naçit, i thashë im bir edhe dy tre orë jetë ka. Erdhi më takoi e më tha se djali do të bëhet mirë…. Kur mora vesh që shuma për Elvin ishte mbledhur, u lehtësova shumë.”-kujton Iliri mes lotëve.
Pasi Elvi u dërgua për kurim në spitalin ‘Bambino Gesu’, nuk vonuan lajmet e mira. Mrekullia kishte ndodhur. E lajmin e madh, që e priste prej javësh tashmë, Iliri e mori në telefon përmes të shoqes. Elvi më në fund, ishte zgjuar nga koma. Kur Iliri flet për këtë moment, zëri e trupi i dridhen.



“Kur bashkëshortja më tha se ishte zgjuar, unë kam qarë si fëmijë. Nuk e besoja.”-rrëfen Iliri.
Fatmirësisht Elvi u rikuperua shpejt dhe brenda pak javëve u kthye në Shqipëri. Ja si e kujton i ati këtë moment gëzimi, një moment që ai e ruan fort në zemër dhe thotë se kurrë nuk do ta largojë prej aty.
“Kur e përcolla, e përcolla me të qarë… por kur e prita, e prita me lot gëzimi djalin tim, mirë e shëndoshë. U falenderoj të gjithë, sa të kem jetën, falenderoj shqiptarët e Elvis Naçin për këtë mrekulli që bënë për Elvin.”-përmbyll Iliri.