“Unë po luftoj me tumorin, kurse vajza me epilepsinë! Për fëmijët jetoj… por nuk e di edhe për sa”

E drobitur prej fatkeqësive që i kanë bërë jetën të zezë, kjo grua vjen duke tërhequr këmbët në hyrjen e spitalit onkologjik në kryeqytet.

Prej 5 vitesh, Donika përballet me një tumor në gji. Në këto 5 vite, ajo ka kryer 5 ndërhyrje, por sërish sëmundja ngulmon, nuk largohet prej trupit të saj. Përkundrazi…

“E kam marrë me lot rrugën e Onkologjikut këtu në Tiranë. Para 5 vitesh, jam diagnostikuar me tumor në pjesën e gjoksit. Kam kryer 5 ndërhyrje deri më tani në krahun e djathtë… por po më vazhdon, po më kap pjesët e tjera të trupit. Sëmundja po më merr pak e nga pak. Vetëm për vajzat jetoj, por nuk mundem dot më. Jam dorëzuar. Çfarë të ketë shkruar Zoti për mua…aq do të jetoj.”-thotë Donika.

Por lufta 5 vjeçare e Donikës, është veçse një kapitull i fatkeqësive. Bashkëshorti i saj humbi jetën pak muaj më parë po prej sëmundjes së rëndë, tumorit në kokë. Kanceri e mori brenda pak muajve. E vetme me dy vajza të vogla, Donika derdh lot dëshpërimi kur flet për sëmundjen e të bijës. Epilepsia ka afro 5 vite që ia rrëzon të bijën në tokë… Donika thotë se është dorëzuar.

“Të dyja, me vajzën në Tiranë. Jemi këtu… më vjen keq për atë, po i humbet fëmijëria e po kalon jetën në spital. Vajza është me epilepsi. Prej 5 vitesh e ndjek. I bien kriza të shpeshta. I del shkumë nga goja… nuk e di sesa do të vazhdojë me të. Unë jam në hall shumë të madh me problemet që më kanë zënë”-tregon nëna e dy vajzave jetime.